De man die dacht dat hij kon verbouwen — en uiteindelijk gelijk had
Toen we eind 2025 naar Domaine Cammazou in Zuid-Frankrijk verhuisden, was het vooraf al duidelijk, geen aannemers, architecten, vakmensen of iets uitbesteden. Ik wilde alles zelf doen. Na 30 jaar kantoorwerk wilde ik fysiek bezig zijn en met mijn handen werken. Dat je dan ook echt alles zelf moet doen, daar kom je gaandeweg achter.
Het eerste projectje was een lekkende douchebak in gîte Chêne. Kwestie van een kitrandje, dacht ik. Zeven maanden later had ik 2.000 kilo puin afgevoerd en 1.500 kilo aan beton, tegels en andere bouwmaterialen weer naar binnen gebracht. En de complete gîte herbouwd. Zonder bouwtekening, zonder vooropgezet plan.
Een muurtje verwijderen levert meer ruimte op, als je ze allemaal weghaalt krijg je een vrijbrief voor een nieuwe indeling. Dus toen de vorige eigenaar zei dat de binnenmuren geen dragende constructie vormden, sloeg ik ze eruit. Prompt zakte het complete balkenplafond twintig centimeter naar beneden. Terwijl het zweet me uitbrak, stutte ik de boel met de enige bouwstempel die ik in de schuur kon vinden.
Vanaf dat moment was er geen weg terug. Achter de muren trof ik een spaghetti aan van onlogische elektra, verrotte balken en een doucheafvoer die (geen grap) open en bloot uitkwam in de garage eronder. Werkelijk alles moest vervangen worden.
YouTube & AI als leidraad?
Al doende leert men. Als je op YouTube zoekt naar klusvideo’s, spelen die zich áltijd af in een klinische, perfect rechte ruimte. Muren van 90 graden, alles waterpas. De realiteit in een oude Franse gîte? Werkelijk niets is recht. En AI geeft je altijd altijd een overtuigende oplossing, die dan vaak achteraf helemaal niet lijkt te kloppen. De indeling, constructie en techniek deed ik, mijn vrouw Aya bepaalde uiteindelijk de sfeer en inrichting.
Het hele proces was traag. Veel dingen moesten opnieuw, omdat ik zelf een denkfout maakte. Of omdat ik vooraf überhaupt niet goed had nagedacht. Soms stond ik uren apatisch naar een vreemde hoek te staren met de vraag: hoe ga ik dit in godsnaam oplossen als een muur bol loopt én scheef staat? Bovendien bedachten we gaandeweg steeds iets nieuws. Gewoon omdat het leuker was, of omdat het simpelweg móest.
Van bierviltje tot high-end gîte
Met regelmaat lag ik ‘s nachts wakker over hoe het er uit moest komen te zien. Soms in grote paniek over realisatie of steeds opschuivende deadlines.
Maar de donkere hokjes zijn verdwenen. Nu stap je direct binnen in één grote, lichte leefruimte van 56 m2 waar de keuken en woonkamer in elkaar overlopen. Alles is gehuld in een rustige, warme zandtint, met een keuken van natuurlijke vormen alsof deze is gemaakt van klei, een badkamer met koperen kranen en natuurlijk een royale inloopdouche. Het geheel aangekleed met vintage meubels, kunst en originele decoratie.
Mijn strakke planning, met start op 1 december en deadline van 1 februari, heb ik nèt niet gehaald. Het werd uiteindelijk medio juni, slechts een paar dagen voordat de eerste gasten arriveerden. Maar als we nu ’s avonds met een glas wijn zitten en terugkijken op dit proces naar onze samenwerking en met het wederzijdse vertrouwen in elkaars kwaliteiten, dan zijn we zo ontzettend trots. We hebben het toch maar mooi geflikt.
Zelf testen of de muren inmiddels recht zijn?
Gîte Chêne is vanaf deze zomer officieel geopend. Juli is al volgeboekt, maar in augustus is er nog volop mogelijkheid. De rust, de ruimte (en de perfect functionerende inloopdouche) staan voor je klaar.
